KOHËN MA “RRËMBEU” MALLI
Nuk e kuptova me mua ç'ndodhi,
Koha më iku,atë malli ma morri,
I thashë kohës,qëndro me mua,
Ajo iku shpejt,nga unë u largua.
Ri e mendoj,në çdo moment,
Sikur ta ktheja kohën një çast,
Me ty të ç’mallesha vetëm njëherë,
Pastaj kohën,ta ktheja tek ty prapë.
Sa e çuditëshme është koha e sotme!
Ajo fluturon me shpejtësi skëtere,
Koha s'të pyet,ç'farë plani ke ti,
Këtë duhet ta kuptoj unë,ta kuptosh dhe ti.
