Mark Gjetja
Kur éndérronte dashuria.
Buzé teje i lumtur qéndrova,
puthjet e émbéla vazhdonim,
kur gjoksit tim ,té shtréngova,
netét sé bashku éndérronim.
Fillon e s’kuqet, peréndimi ,
dielli horizontit shéndrité,
bregut né heshtje shkélqimi,
syté e sajé te émbél dremité.
Andej e dehur, flokéverdha ,
vjen bregut ,si vala pa fjalé ,
floket e gjate e kaçurela,
i derdheshin né shpiné valé valé.
Vraponte mbas sajè,mérgimtari,
me dallgesh pérplasej ,e notonte,
zeri i émbél ,vinte nga malli,
me dallget drejt bregut vraponte.
Dielli po zhytej ngadalé
mbulohej i qete ne errésiré
shkund flokét e sajé pér ti tharé
dhe trupin mbuloi duke fshiré.
Tundej si varka mbi dallgé,
né detin e kalter e pa fajé,
drité e hénés mbi malin e larté,
notonte valéve , si mbi vaj.
Afrohej e qete e buzéqeshur,
dhe zemra me vrullé kaléronte ,
puthjet vazhduan pareshtur,
endérrén e dashurisé kujtonte.
