Kur linde fëmija i pare-Nexhat Bexheti



Kur linde fëmija i parë,si dielli zbret në tokë 
Një dritë e re ndriçoi,çdo errësirë u shua 
Zemra ime u mbush me gëzim dhe dashuri 
Një ëndërr e bukur,që merr jetë dhe fluturon lart.

Sytë e tij,si yje në natën e ndritshme
Reflektojnë pafundësinë,një botë magjike 
Çdo qeshje e tij,një melodi e ëmbël na kënaq
Një tingull që përhap paqe,si një valë në det.

Në krahët e mi,ndjeva botën të ndryshojë 
Një përgjegjësi e re,një dashuri që rritet 
Për çdo hap që bën,për çdo fjalë që thotë 
Një histori e re,një jetë që fillon në përjetësi.

Kur lindë fëmija i parë,lindë një shpresë 
Një të ardhme e ndritur,me ëndrra të reja 
Dhe çdo ditë,me çdo hap që bën n’a gëzon
Më motivon për jetën,për dashurinë e vërtetë.

Si dielli që zbret në tokë,ti je drita e shpisë
Një dhuratë e çmuar,një mrekulli reale 
Do të të mbaj në zemrën time përgjithmonë 
Sepse ti je gëzimi im,dhe dashuria ime më e madhe.