—
Poezi në shqip
Kush i di vuajtjet e tua,
a ta ndjejnë lemshin në gjoks, a ta shohin lotin e fshehur?
A e dinë vallë çfarë po heq,
kur buzëqeshja mbulon lodhjen dhe shpirtin e rrënuar?
Kujt për ty i erdhi keq,
dhe gëzimin e vet e fshehu sa herë të pa të cfilitur?
Kush, duke të parë të lodhur,
nuk u ndje i lumtur në shpirtin e vet?
Kush e kuptoi ç’ishte për ty e keqja,
kush u bë mbështetje kur krahët të ranë për tokë?
Askush s’deshi ta dinte
se zemra jote ngushtohej, e drobitur, si lulja pa fletë.
---
Poetry in English
Who knows your suffering,
who feels the knot in your chest, who sees the hidden tear?
Do they know what you are enduring,
when a smile covers exhaustion and a shattered soul?
Who felt sorrow for you,
and hid their own joy whenever they saw you worn down?
Who, seeing you so tired,
could not feel happiness in their own heart?
Who understood what pain meant for you,
who became support when your arms fell to the ground?
No one wished to know
that your heart was tightening, worn thin, like a flower without petals.
