Namik Jahaj
LUMI I BARDHË
Një mall’ dert… larg më çoi
Buronja më rilind ndjesitë
Lumi Bardhë*, diç më zgjoi
Atje ku diellojnë perënditë…
Ujë i Bekuar… gufon brënda
Lemza mbyt, kordat e zërit
Zanat,,, të dehura nga kënga
Dëfrenin, me dufet e drerit…
O i perëndishëm, “Ujë i Gjirit”
Prej cilit madem… ke ardhë
Nga Shën’ Dodonë,,, e EPIRIT
Apo gurra, e Shpirtit Bardhë..?
Shën’ Mjegullës,,, njoma synë
Zallit, ca kokrra loti më ranë
M’ thuaj: që kur je o Lumi ynë
“Që kur DETIN… kisha pranë..!”
Turfullon,,, legjenda me huqe
Lumi Bardhë, ç’ të ka ngjarë
Pse ke hedhur… cipë të kuqe
Apo plagët… s’ të janë tharë..?
FALNA NE… o mrekulli e Zotit
Se,,, me gurë e qëlluam fatin
TI BUROVE,për shpirtin e robit
Falemi, të na falësh mëkatin..!
S’ dihet, nga erdhi ky ” PLUMBI “
Dihet, se të përpiu vet “LUBIA”
Dihet, që Lumin e mori ” LUMI “
Nuk dihet,,, çdo bëjë PERËNDIA..!?
***
Mes’ përmes, Vënd’ lindjes tonë
S’ ndihet më, ky Lumi i Bardhë
Mos psherëtij,… moj BURONJË
SHPIRTIN vet… ta kemi marrë..!?
_____
*LUMI I BARDHË – pagëzim pellazg.
Sot fat’ziut i flitet: Lumi Tharë, i cili shteroi nga SHUSHËNJAT e HIJENAT.
Lumi Bardhë, rrënjë Epiri e Dodone, bekuar nga PIRRO, e SOLOMONI, si ujë perëndie, djep legjende dhe “ELIKSIR” i shpirtit ilirjan… ZOTI MADH…! Sot në Buronjën Labe, drerë e zogj vajtojnë “FATKEQËSINË”.
PERËNDESHA LABËRI:
Dili Zot, Lumit të Bardhë!
