Mall emigranti !
… Nuk më brengojnë vitet ,
që kurrë s’do përsëris !
Por mallit që më djeg – lëndon ,
vendlindjes sime … largësisë .
Për shpirtin ku u linda – rrita hodha shtatin ,
e rrudhat – thinjat gjetkë … “bitis” .
Mungesave,
larg syve … dashurisë !
Ku lart … shoh vetëm një copë qiell ,
“stisur” mbuluar me re .
Kur dielli më rri fshehur …
s’kam këngën gaz – hare .
Ku hëna më mban mëri ,
e pas netëve të gjata dita mezi bie …
Ku rrallë zogjtë këndojnë ,
e dallëndyshe gjëkundi … s’sheh !
Kur në gjuhën time ,
përshëndetje apo “sharje” … asnjëherë s’dëgjoj .
Pse kaq i vetëm pa miq …
botës mërguar hapat nxitoj .
Ditëve shtëllunga duhani … dhimbje gëlltis ,
netëve ëndërroj !
Nxituar kalldrëmeve të panjohura ,
e bashkë me shpresën “gjezdis” … udhëve shkoj .
Shtrënguar grushtet ,
me zërin e ngjirur veten … belbëzoj .
Kurbet i rëndë ,
e lotin dot s’ndaloj .
Horizontit pa fund ,
s’di ku frymën e fundit do marr e jap .
E i fjetur … po t’isha ,
qetë – qetë në prehjen e fundit sytë do t’i hap .
Tëra hapat …
vuajtjet , zhgënjimet , sakrificat .
Mungesat … lotët – eshtrat në një
“thes kërpi” të më mblidhen .
Ashtu i pa “ligjshëm” ika – mbeta ,
e të fle me të parët … në timin vatan .
Devollit …
atje ku u linda e kam MALL !
… Mall emigranti !
Zeqo@rbenauthor .
Devoll Emigrantos !
London, March 2026 .
