Migel Flor
Ma puth natën, pëshpërit si ethe
dhe nata mbi supe bie si frymë
M’zhvesh nga hijet, më bëj gjethe
e frymën tonë, ti ngrije si brymë…
Hyr thellësisë me buzën e qeshur
aty ku yjet rilindin,,, pa zhurmë
ku dëshira digjet si flakë e heshtur
dhe koha harron t’ eci në turmë
Pi nga nata ime,,,, dy cicat me zë
le të na mbytë ëndërra e gjatë
Mos e kërko dritën,,, kur jemi një
se dita është veç largim i thatë
Rri derisa nata,, të shkrihet në sy
derisa errësira të ylberojë dritë
dhe ne,, të lodhur nga ky zjarr aty
T’ rilindim diku, në një tjetër pritë.
