Bajram Torba
Ku jeni ju?
Ju qe diteve u benit jehone,
Ku jeni,
ju qe thurret endrra?
Ju qe u rritet,
me copa buke ne dore…
Ku shkuat ju?
Fjalet ku shkuan?
“Fjalet e jetes!”
C’ironi!
Harbuat shoke!
Harbuat vellezer!
Ne zallahine e madhe te ketij qyteti,
me ziline e pafund ,
per “kete” e mbi “ate”
me lakmine per bosat fytyrevrare,
u endet…
Ku jeni,
ju qe ligjeruat pafund miqesisht?
Ku jeni,
ju fytyrebukurit,
engjejt e mi?
Ju qe rrezuat komplotet e moshes
buzagaz?
Ku shkuat?
Deri ku?
Harruat shoke!
Harruat vellezer…!
Harruat,
duke ecur neper terr,
e terrin s’e veshet dot me rreze drite,
intrigat i mbajtet here-here,
e nese ju lodhin,
ju heqin zvarre,
kjo dihet…
Ku shkoni shoke?
Ku shkoni vellezer?
Ju,
kujtimehumburit,
deshiraharruarit…
Ju,
vraponi,
vraponi…
Drejt epsheve qe ju ndjellin,
te pergjumur,
drejt parajsave te erreta,
te perhumbur…
Ndaloni shoke!
Ndaloni vellezer!
Merreni buzeqeshjen e hedhur
pa e ditur ku,
Dhe…
vereni ne buze!
Zbukurohuni!
B. Torba.
