Albert Hitollari
( Nga vëllimi ” Tregime Poetike në vargje “
————————————————————
*
Kishte kohë që atë burrë , se shihja në qytet
Ai ish një i afërt i një mikut tim,
Kish ikur e larguar për afro njëzet vjet
E rastësisht ne u takuam , aty në kolaudim !
*
Ja solla kushëririt , më tha atë Mëngjes
Kështu nisëm bisedën tek prisnim në radhë ,
Pastaj më tregoi me dorë aty një Benx
Që e kishte parkuar , diku në rresht të parë !
*
Po ju , ç’makinë keni ? – Më pyeti ai pas pakë
Nga jeni , ku punoni , se su kam njohur më parë ,
Pa punë , ju pergjigja dhe i tregova një Fiat
Me të tregtoj ç’të mundem , kudo nëpër pazarë !
*
S’ke faj psherëtiu ai , e ç’të presësh nga ky vend ?!
Bën mirë natën të ikësh e askush mos të të shohi,
Po a i mbushet mendja , tha k’tij shokut tënd
Veç ky më ka mbet këtu , nga fisi e nga soji !
*
Ndoshta dhe ka të drejtë , i thash , se në mërgim
Si endacak nuk bridhet andej anë e kënd,
Atje në dhe të huaj nuk shtyhet miku im
S’ke nder e dinjitet , si k’tu në truallin tënd !
*
E ke gabim më tha, për mua ai ësht vatani
Atje i kam të gjitha, punë , para, shtëpi ,
Pas pak më tregoi një kartë Amerikani
Gjith mburrje dhe e tundi , nga unë dhe ai !
*
Mund të shkojmë or mik , kudo mund të vemi
Disa për pak kohë e ca të t’jerë për farë ,
Por kurrë s’mund të mohojmë , ata se cilët jemi
Kush ishim , nga vijmë , e kë kemi të parë !
*
Ai nxori paketën , një puro në çastë ndezi
Në heshtje na e zgjati më pas dhe ne me radhë ,
Por teksa e tymoste , e pashë tek nënqeshi
E lehtë tundi kokën , për ç’folëm më parë !
*
Më vonë ne u ndamë , e i thashë tungjatjeta
Ndoshta prap do piqemi një dit po qem gjallë ,
Por edhe diçka t’jetër , kur e përshëndeta
Është krenari të thuash , kudo se jam Shqiptarë !
( Bazuar mbi një ngjarje të jetuar )
