Donike Rrethej
VAJZA QË FLEN MBRENDA MEJET !
– Ah, kjo zemër që kujtimet mi përmend ,
e ky boshllëk n’shpirt që m’ lodh e m’çmend ,
kjo koh e pa’koh’ që m’vjedh e pa’shpirt ,
që andrrat mi zbeh , mi plak , mi zhurit .
– Ah, kta mendime që m’vlojn , m’hjekun forc ,
kta sy t’pashpirt që prep derdhin lod’,
kta duer që prehen nër flokët e verdh ,
që vallzojn t’trisht e ikun me erë …
– Ah, ky shpirt i vobekt , që don pa dasht ,
që endet pa streh , endacak , pêrjasht ,
kjo nat’ që nër zhg’jandrra m’zg’jon e m’pêrmend ,
e ti ?! ti që m’vret , e me dhimbje m’çmend .
– Ah, kjo krijes që flen mbrenda mejet ,
që ,m’zg’jon tana ndjenjat e pastra drejt tejet ,
e pafajshme që deshti , që endet pa’vend ,
( Ah , ky boshllëk joti që m’lodh e m’çmend ).
Autore:
