” NË PAQEN E QETËSISË SË PLOT “
—————————————————————–
*
Më brejtën shpirtin këto plagë
Dhe brenga ta them që ta dish ,
Se në kujtime ti në faktë
Vjen e më ikën , prap sërish !
*
Mes tyre ndihem i malluar
Të tërin zën më përtërinë ,
Por dhembjet s’paskan të pushuar
Sa nuk ka gjasa , për shërim !
*
E di , nga to më shumë do vuaj
Se s’mund të përmbahem dot ,
Mallin do desha njëher ta shuaj
Në paqen , e qetësisë së plot !
*
E paskëtaj , prap s’do qetësohem
Se që të dua nuk përbën faj ,
Dhe pse do desha s’të betohem
Që s’do përlotem , paskëtaj !
*
Në heshtje fare pa kuptuar
Do më përmbytë ky përmallim,
As e besoj për tu qetësuar
Do ketë njëherë , ky shpirti im !
*
Ah , si nuk mundëm dhe pse s’rreshtëm
Mëritë që ndezëm për asgjë ,
Për faktin që aq shumë u deshëm
Ti shuanim ato , përgjithnjë !
