Largohen dashuritë dhe zemra trishtohet.
Në oborre harresash çdo ditë përgjysmohet
Mungojnë dashuritë e besa që dikur dhanë
Ngritën lesa e gjerdhe bënë mure si gjerdanë
Mungojnë dashuritë se nuk patën çiltërsi
Si lulja që vyshket në erë e shi
Lotët bien si krua në gjoks e në sy
Folën përçart në një ditë si yje.
“Të dua” the me gojë, por zemra s’ishte pranë
Fjalë bosh e thatë si një papagall.
As zemrat s’qanë as shpirti s’u drodh
Kur rrugët u ndanë si lumi që vërshon.
Erdhe nga halli si një dashuri e munguar
Mos ardhsh më kurrë e ftuar a e paftuar.
Në brigjet e jetës vjen dashuria e vërtetë.
Të bëhet fjala si dallgë e lartë në det
Gjeorgjina Kapaj
Athinë 4/12/2025
