Helen Pletts (Mbretëria e Bashkuar) – përktheu Irma Kurti

HELEN PLETTS është një poete që banon në Mbretërinë e Bashkuar, fituese e çmimeve dhe bashkëpërkthyese në anglisht e poetit Ma Yongbo. Krijimet e saj janë botuar në International Times, Vox Populi, Ink Sweat and Tears, Open Shutter Press, Aesthetica, Orbis dhe The Fenland Reed. Shumë nga poezitë e saj janë ilustruar nga artisti grafik Romit Berger.

LETËR DASHURIE PËR NJË KËMISHË ENDE BLU

Për mikun tim më të mirë Yongbo

që ende s’ka marrë fluturimin, as nuk lëkundet,

megjithëse në mëngë perceptohet një lëvizje e veçantë;

ato varen si lavjerrësi i dyfishtë i një ore të qëndrueshme.

Krahë të gjatë dhe të hollë do t’i mbushin ato

Shtriji rreth vetes dhe mbështetu në bërrylat e tyre,

Duke prekur me gishtat e hollë një stilolaps.

Ngjyra është aq e paqartë si mjegulla e mëngjesit

që ngrihet mbi shpinën e dhelprës së qytetit,

që duhet të jetë ende aty,

e para që më pret rrugën në mesnatë,

aq e qëndrueshme sa ç’është natyra në qytete,

këmbët e saj të buta në të njëjtin trotuar.

Diku një djalë po ndërton të ardhmen e tij

duke e endur me fije blu, e megjithatë; duke shtrirë krahët e tij.

HELEN PLETTS is an award-winning UK-based poet and English co-translator of Ma Yongbo. Her work appears in International Times, Vox Populi, Ink Sweat and Tears, Open Shutter Press, Aesthetica, Orbis, and The Fenland Reed. Many of her poems have been illustrated by Graphic Artist Romit Berger.

LOVE LETTER TO A STILL BLUE SHIRT

To my best friend Yongbo

that hasn’t caught the breeze yet, that is not fluttering,

though in the sleeves there is separate movement;

sleeves hanging like the double pendulum of a steady clock.

Long, thin arms will fill them

Stretch them around you and lean on to their elbows,

Extending thin fingers into a pen.

The colour is as unobtrusive as morning mist

rising over the back of the city fox,

that must still be there,

first crossing my path at midnight,

as persistent as nature is in cities,

it’s gentle feet on the same pavement.

And somewhere a boy is constructing his future

from blue woven thread, nevertheless; stretching his arms.