Makfire Shala
njeriu flet shumë
por nuk ndien.
Buzëqeshjet janë si maska
që fshehin boshllëkun mbrapa syve.
Zemrat i kanë kthyer në gurë,
e shpirtin në një ekran të fikun.
Dashnia u bo si treg,
mirësia si marre,
e Zoti u harrua ndër fjalë të kota.
Nëpër rrugë ecin trupa,
por shpirtrat mungojnë.
Njerëzit s’e pyesin ma “a je mirë?”,
veç “a je online?”.
Por unë besoj
se diku nën gjithë këtë ftohtësi,
Zoti ende frymon.
Në sytë e një fëmije,
në duart e një nëne,
në heshtjen e një njeriu që lutet pa u pa.
”….Sepse edhe kur bota
bahet gur,
Ai prapë krijon lule
në shpirtin e atyne
që nuk dorëzohen”
Me respekt e dashuri,
Makfire Shala
Stadt Luzern
