Anelja Lako
KTHIM NË VJESHTË
Vjeshtë-zjarr,
mallvrarë,
vjeshtë tjetër,
Shënova kështu dikur në ditar,
një vjeshte që si dimër erdhi,
moti i nxirë shiun litar,
mbi tokë e mbi ne e derdhi.
Gjethe, moj,
e para gjethe,
ku të kërkoj,
pse më rrëqethe?
Era sjell këto fjalë të tua,
qilimit të vjeshtës së parë,
buza të dridhet tek thua: “Të dua!”
dhe kthehesh tek unë si i marrë.
Vjeshtë, moj ti,
shttt, mos trego,
e di, e di,
djali më do.
Plot mall e zjarr ti si dikur,
më vjen vjeshtës praruar,
bëj naze, por s’të lëshoj kurrë,
gjithë jetës dashuruar.
A. Lako
