Arsinoi Zengo Kallco
“Manifesti i një gruaje”
Unë jam grua.
Jo perfekte… por e vërtetë.
Kam mësuar të ec përpara edhe kur rruga ka qenë e vështirë.
Kam mësuar të buzëqesh edhe kur zemra ime ka pasur plagë që askush nuk i shihte.
Jam femra që nuk e humb kurrë ndjeshmërinë,
por edhe gruaja që nuk lejon askënd t’i thyejë shpirtin.
Jam nënë…
dhe në këtë fjalë jeton dashuria më e madhe, sakrifica më e pastër dhe forca më e heshtur e kësaj bote.
Nuk kam nevojë të jem e fortë për t’u dukur…
forca ime jeton në mënyrën si dashuroj, si fal dhe si ringrihem çdo herë.
Sepse një grua e vërtetë nuk kërkon të jetë më e madhe se të tjerët…
ajo thjesht bëhet versioni më i bukur i vetes së saj.
Dhe unë jam krenare për gruan që jam bërë. 
