Per ju nëna, do thurja vargje pa fund.!
Do i bërtisja fort gjith botës mbarë.
Edhe malet nga supet do ti shkund.
Edhe qiellin do e bëja për të qarë.
Edhe malet nga supet do ti shkund.
Edhe qiellin do e bëja për të qarë.
Ju zemërbardha, me supe të rënë,
Netëve të dimrit na ngrohët me frym.
Qëkur belbëzuam fjalën e par, nënë,
Asnjëher të qeta, se mbyllët synë!
Dhe na rritët, në prehërin e ngroht .
Ndoshta dhe buk, spatët ndonjë nat!
Mbi syrin tuaj, gjithmon pikonin lot
Por shpirtin te qante, asnjëher se lat !
Për ju nuk mjafton një 8 Mars me lule,
Për ju s’do të mjaftonte kurrë, një jet,
Ju jeni shënjtëria e Zotit mbi tokë,
Jeni lulja me më të bukurat gonxhe, në planet.
Urime nëna, gra, motra në gjith habitatin, tok edhe qiell, Jeta qoft e bukur gjithmon për ju, në përjetësi, Në mes vargjesh një tuf karafilash do ju sjell, Duke ju falur buzëqeshjen e shpirtit, plot hijeshi !
Tomi Buzi .
