Një ditë të bukur ,
Ne Atdheun tim shkova ,
Qytetin e bukur te Patosit ,
Vajta e vizitova ,atje ku u rrita
dhe jetova,
Qyteti im , shumë kishte ndryshuar ,
Zhurma e asaj kohe ,më kishte munguar ,
Sa bukur ,ishin ato kohë ,
Kur qyteti ,im gumezhinte,
Nga naftëtarët ,e palodhur ,
Që naftën ,nga toka e nxirrte ,
Hedh sytë ,rreth rrotull ,
Puset të shkatërruarë ,
Vulfet ,kan ulur kokën ,
Dhe punën ,kanë ndaluarë ,
Gjithë puset e naftës ,
Kanë ngelur ,të shkretë ,
-Ah moj tokë shqipëtare ,
Që nuk po pëllcetë,
Ku shkojë ,këjo naftë ,
Kush po e punon ,
Erdhën të gjithë të huajtë ,
Naftën eksportojnë ..
Ajo tokë buron naftë ,
Buron edhe flori ,
Është vëndi i shenjtë
Toka e Shqipërisë !
