" REFLEKTO " ------------------------------------------------ * Reflekto ! Ti , o i luhaturi prej mjergullës E prej rokoçitjes së sentimentalëve , Ti që nuk njeh , nuk sheh E nuk kërkon perimetrin E cakut të së drejtës ! * Por edhe ti o mundimtar Që je lodhur prej mizorisë , Ti i t'jetërsuari i arsyes , pa ndërgjegje E i joshur prej doktrinës Dhe që ke harruar sinorin e jetës ! * Reflekto ! Ti , që nuk i peshon fjalët Por i dhe arratin llogjikës së mjerë , Çohu dhe kërko shpëtimin Se koha e përgjumjes shkoi ! * Ndaj " të vëmëndëshmëve " Të turullosur prej famës Si dhe kapriçozëve , Se veç kërkimi e jo përgjumja Shpirtin nga meditimi Ty do ta ç'liroi ! * Reflekto dhe ti , Që beson të pabesueshmen Prej fragmenteve e parathënieve , Të enigmatorëve renegatë , Dhe mos prit shpëtimin prej tyre Por hidh hapin drejt maturisë ! * Qëndro larg admirimit të idhujtarëve të vjetër Por dhe larg cubave e haluçinantëve Si dhe plebejve tinzak , Dhe poshtërsisë së tyre të ç'njerëzuar Nga ç'menduria e ç'mendurisë ! * Reflekto ! Dhe as mos prit shpëtimin , Prej transplantuesëve " Të moralit e ndershmërisë ", Si dhe as prej nostalgjikëve Atyre që besojnë Tek gjithçka që nuk qëndron ! * Dhe as prej intrigantëve Që të mohojnë atë që është e drejtë Si dhe as nga ai i paturpëshmi , Që veç ngazëllehet Sa herë që ty të mëshiron ! * Jo , mos prit shpëtimin , Prej " dinjitozëve " të ndëshkimit Pa patur fajësi , Dhe as prej të vardisurve Të prirur drejt Të ashtuquajturit mik ! * Por as prej hakmarrësve "njerëzor" Sa her u kërkon drejtësi , Atyre që i shtyn partnerizimi Se fjalën miqësi Jo , nuk e njohin as njëçik ! * Revlekto ! Ti që shpreson në shpresën Pa shpresë E mos prit shpëtimin , Prej absurditetit Dhe instiktit të "largpamësve" Drejt tempullit , E as prej sublimit të lodhur Nga sublimja e tyre hungëruar ! * Por as ç'lirimin , prej spirancave Të serdëllinjëve E shëmtisë së barsaletave Të fatalitetit , Në vet fatalitetin E tragjedive E gojdhënave treguar !
