Marigona Zekaj
E kishin qarë në sy,
e në zemër të shkretë.
Prapë ai ktheu kokën
për t’i parë a kanë fjetë.
Kishin marrë shtëpi
për qetësi, se baba
donte të punonte
për ta pasë një çati
Prapë kokën ktheu mbrapa,
një sy ia hodhi shtëpisë.
lotët i rrjedhën, se nipat
nuk i rrinin më mbi kurriz.
Marigona@highlight
