Majlinda Pajaj–Vezullimi im qiellor


Vezullimi im qiellor

Foli hënës sonte, ajri im

Ajo në heshtje me ty po FLIRTON

Ta ka shtruar lëndinën e shpirtit me petale…

Dhe bashkë me erën, per ty bëlbëzon.

Me vrapin e zogut në qiell shkrepëtime

Oh fusha e gjelbër ndriçuar me VESË

Ky tingull i shpirtit prelud dashurie

Romancë e një filmi me trenin ekspres.

Më thuaj ti oksigjeni i gjakut tim

K’të mbrëmje a më quajnë dashuri?

Kur fluturat e zemrës shëtisin si anije kozmike

Dhe ndalin mbi buzën tënde magji…

Ylli im polar, ah ma vodhe gjumin

Tani unë hëna, jam sateliti yt

Dhe kështu do të mbetem sa jetën të kem

Frymë më je ti, zemra edhe sytë.

Majlinda Pajaj

About Post Author